ΜΑΝΟΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗΣ: ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΠΑΕΙ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΠΡΟΣΤΑ

0
0
0
s2smodern

Είναι γεγονός ότι μέσα στο δημόσιο διάλογο για τη διαχείριση της πανδημίας, το ρυθμό εμβολιασμού, τις κοινωνικές και οικονομικές της επιπτώσεις, οι περισσότεροι από εμάς, αντιλαμβανόμαστε παράλληλα ότι η ανοσία της αγέλης δεν θα σηματοδοτήσει απλώς το τέλος μιας δύσκολης συγκυρίας. Πολύ περισσότερο, η υγειονομική κρίση και ο συντριπτικός τρόπος που άλλαξε τη ζωή μας, αναδεικνύοντας τις παθογένειες του σύγχρονου κόσμου και επιταχύνοντας τα ιδεολογικά διλήμματα των επόμενων δεκαετιών, σηματοδοτούν τη αρχή μιας νέας εποχής. Σε αυτήν, ο ισχυρός και ο ανθεκτικός θα είναι αυτός που θα αντιληφθεί εγκαίρως την ανάγκη για τον επανασχεδιασμό του κράτους, των κοινωνικών και οικονομικών του δομών με τρόπο που θα απαντήσουν στην «κανονικότητα» της ψηφιακής εποχής, του αυτοματισμού, της κλιματικής κρίσης και των διαρκώς εντεινόμενων διεθνών αλληλοσυσχετίσεων.

Και σε αυτήν την πρόκληση μπροστά βρίσκεται και η χώρα μας. Έχοντας την ευκαιρία τώρα να διαμορφώσει μία Ελλάδα μπροστά από την εποχή της. Και φαίνεται πως η κυβέρνηση το έχει αντιληφθεί. Ή μήπως όχι;

Συνέχεια ανάγνωσης

Πόσες ακόμη Σοφίες;

0
0
0
s2smodern

Εικόνα 1η: Την πρώτη φορά νόμισε πως κάτι κατάλαβε λάθος. Το χέρι που άγγιξε το κορμί της δεν είχε πρόθεση ερωτική. Όχι, σίγουρα όχι. Ήταν απλά μια τυχαία ή άτυχη στιγμή. Τότε… γιατί ανατρίχιαζε η ράχη της κάθε φορά που ένιωθε τα μάτια του, πάνω της; Ο θείος, ο ξάδερφος, ο συγγενής, ο φίλος του πατέρα, ο γείτονας, ο προπονητής, ο αθλητικός παράγοντας. Σίγουρα, δεν ήθελε να της κάνει κακό. Τυχαίο ήταν. Τυχαίο…

Εικόνα 2η: Είχε ανάγκη τη δουλειά. Απολύτως ανάγκη. Χρειαζόταν αυτό το πενιχρό μεροκάματο για να ζήσει, εκείνη και το παιδί της. Είχε ψάξει, είχε χτυπήσει εκατό πόρτες. Τίποτα δεν της στάθηκε εύκολο σε αυτή τη ζωή. Ανεβοκατέβαζε κουτιά από παπούτσια όλη μέρα από το πατάρι στους πελάτες και ξανά πίσω. Το έκανε με χαμόγελο, για τα λίγα χρήματα στο τέλος της εβδομάδας. Στην αρχή, ήταν δυο λέξεις παραπάνω από τον καταστηματάρχη, υπό τύπου αστειότητας, για την εμφάνισή της. Μετά, οι απανωτές προτάσεις του να την «πάει σπίτι» της, στο τέλος της μέρας. Κι όταν σε τίποτα από αυτά δεν ανταποκρίθηκε, το «στρίμωγμα» στο πατάρι, έδωσε τη χαριστική βολή.

Συνέχεια ανάγνωσης

Σάμος: Επιστολή γονέα, ''Κάποια παιδιά είναι πιο τυχερά απο άλλα''

0
0
0
s2smodern

Αναγνώστης του samostimes μας απέστειλε την παρακάτω επιστολή με την παράκληση της δημοσιοποίησης. Η επιστολή αναφέρεται στους ''μαθητές δυο ταχυτήτων'' στο νησί της Σάμου  όπου αντιμετωπίζονται σοβαρά προβλήματα με την στέγαση σχολικών μονάδων μετά τον καταστρεπτικό και φονικό σεισμό της 30ης Οκτωβρίου. Η επιστολή αναφέρει:

''Κάποια παιδιά είναι πιο τυχερά απο άλλα, κι έτσι 5 τουλάχιστον Δημοτικά σχολεία στη Σάμο βρίσκονται απο 30 Οκτώβρη εκτός του φυσικού τους χώρου και καθηλωμένα σε μια οθόνη για ωρες, για μήνες αφού καμία λύση δεν βρέθηκε γι αυτά, δυόμιση μήνες μετά τον σεισμό.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΕΡΝΑΣ…

0
0
0
s2smodern

Στην αρχή νομίζεις πως απλά κουράστηκες. Η μέση που «σε τραβάει» είναι γιατί στραβοκοιμήθηκες. Ή γιατί η καρέκλα στο γραφείο είναι κουραστική κι έμεινες ώρες καθηλωμένος στη δουλειά. Μετά, σου κόβεται η ανάσα καθώς τρέχεις αλαφιασμένος να προλάβεις όλες εκείνες τις καθημερινές οικογενειακές υποχρεώσεις. Έπειτα, οι λογαριασμοί κι η εφημερίδα αποκτούν ξαφνικά «μπερδεμένα» γράμματα και για να τα δεις πρέπει να μετακινήσεις το χαρτί στο μήκος του καρπού σου. Κάτι τσιμπηματάκια στην καρδιά, ο γιατρός που επιμένει να κόψεις το τσιγάρο, οι εξετάσεις και οι ρημαδοχοληστερίνες που έχουν πάρει τον ανήφορο, το ζάκχαρο από το πολλοστό μελομακάρονο. Τα παπούτσια που όταν σκύβεις για να τα φορέσεις, το στέρνο διαμαρτύρεται. Τα μαλλιά που χαιδεύουν πια το πάτωμα κι ότι το μεσόφρυδο. Οι ρυτίδες γύρω από τα χείλια και το «πόδι της χήνας» στην άκρη των ματιών. Η βαριά διάθεση και το ακόμη πιο βαρύ κορμί  κάθε πρωί κι ο απογευματινός κλεφτός ύπνος στον καναπέ, μπροστά στην ανοιχτή τηλεόραση. 

Συνέχεια ανάγνωσης

Σάμος: Ποιος μου ’κλεψε τον τόπο μου; (Μαργαρίτα Ικαρίου)

0
0
0
s2smodern

Ρώτησα τους περίοικους, μην τον είδανε. Πέρασα από όλα τα μαγαζιά της παραλιακής, μα δεν υπήρχε ψυχή εκεί να μου απαντήσει. Έτρεξα στην Αστυνομία και ζήτησα να γίνουν έρευνες.

Συνέχεια ανάγνωσης

Συγγραφείς και ιντερνέτ …η μάχη ξεκίνησε

0
0
0
s2smodern

Μάχη χωρίς τελειωμό μοιάζουν να δίνουν οι διάφορες σελίδες και προφίλ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης , μάχη για το ποια νοικοκυρά μαγειρεύει καλύτερα, για το ποιος θα ποστάρει το ποιο αστείο με σεξουαλικό ή μη μήνυμα, μάχη ανάμεσα σε φαν διασήμων προσώπων.Τα τελευταία χρόνια δε, έχει μπει σε αυτή την ιδιότυπη «μάχη» και ο κλάδος των συγγραφέων.

Συνέχεια ανάγνωσης

''Προσπαθώ παππού να καταλάβω την Ύβρη''

0
0
0
s2smodern
  • «Παιδί μου κοίτα πως στραφταλίζει το χωριό στον ήλιο που ανατέλλει απ’ την Μυκάλη!!»
  • «Κοιτάζω παππού, κοιτάζω και δε χορταίνουνε τα μάτια μου. Κι ακούω μελίφθογγες μουσικές από ανθρώπους, από ζωντανά, από πουλιά, απ’ τα νερά και τον αγέρα.

Οι αισθήσεις μου πάλλονται παράξενα, όλες.

Παντού αρμονία και ομορφιά, Ζωή και Φως».

  • «Το Καστροβούνι με το Ευπαλίνειο στα σπλάχνα του,

η άχρονη και ζείδωρη πηγή των Αγιάδων με τις Νύμφες και τους Αη Γιάννηδες,

τα αρχαία ορυχεία στον Κουτσοδόντη,

το μοναστήρι της Αγίας Τριάδας στους Κατραφύληδες,

το απέραντο γεωπάρκο με το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Αιγαίου,

η Ευθυμιάδα Σχολή,

ο Καλαθής,

το Ραμπαηδόνι,

το Βιρό,

το Μαυροβούνι,

η Στεφάνα,

η Καμάρα,

τα Καζάνια,

ο Γιάννος,

τα Ρόγγια,

ο Χήσιος ποταμός,

το Θεοποίητο γεφύρι,

ο Αη Νικόλας,

ο άγνωστος στρατιώτης στην πλατεία Ειρήνης,

τα υψίπεδα του Ζερβού, υψώματα Ελευθερίας, με τους επαναστάτες του Σοφούλη το 12, με τους αγωνιστές του ΕΑΜ το 41-44, με τους φαντάρους μας το 74 να σκάβουν με τα χέρια τους τις υπόγειες στοές, τα αμπριά και τα χαρακώματα για την άμυνα του νησιού μας,

ο ανυπότακτος Λαός της προκοπής και του Αγώνα μπροστά μας.

Αυτοί οι άνθρωποι, αυτή η φύση, αυτά τα χτίσματα και η ιστορία τους, η πατρογονική μας κληρονομιά, παιδί μου είναι το δικό μας ανάχωμα στο φαραωνικό ανάθεμα-φυλακή που επιχειρούν οι Εξουσίες των καιρών σε χρόνους δίσεκτους στον φιλόξενο τόπο μας, ενάντια στα ανθρώπινα δικαιώματα, με την στήριξη ή την ανοχή των προθύμων του συστήματος εντός και εκτός Σάμου».

  • «Κατάλαβες γιέ μου» ρώτησε το παιδί ο σεβάσμιος γέροντας.
  • «Προσπαθώ παππού να καταλάβω την Ύβρη» είπε ο νεαρός κοιτάζοντας κατάματα τον ήλιο που όλο κι ανέβαινε τον ουρανό κατά Ψιλή Άμμο και Μεσόκαμπο.
  • «Από κοντά και η Νέμεση Θρασύβουλε» απόσωσε στοχαστικά ο γέρο Κλεομένης κι έγειρε στον κορμό θεόρατης βελανιδιάς να ξαποστάσει.

Μανώλης Ν. Κάρλας

Γιατρός,Περιφερειακός Σύμβουλος

Χριστουγεννιάτικο τραπέζι με καπíρα και ντόπιο κρασί

0
0
0
s2smodern

Ζούμε σε μια κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Πλέουμε προς μια καταιγίδα και μπαίνουμε σε μια κρίση που η ανθρωπότητα δεν έχει βιώσει ποτέ στο παρελθόν. Η οικονομική κρίση που θα διαδεχτεί αυτήν της υγείας θα μας ταλαιπωρήσει για τουλάχιστον ένα χρόνο. Αυτή την στιγμή όλος ο πλανήτης ζει σε συνθήκες πολέμου. Όλοι αγωνιζόμαστε για να αντιμετωπίσουμε την νέα πραγματικότητα.

Συνέχεια ανάγνωσης

13033: Έλλην Πολίτης, με τόπο διαμονής «πατρίδα»

0
0
0
s2smodern

Όταν ξέσπασε η κρίση, είχα ακόμη τη δουλειά μου και κάτι λίγα λεφτάκια στην άκρη. Δεν είχα λόγο να βγω στους δρόμους να διαδηλώνω-άσε που έκανε και κρύο… Τις δημοκρατικές μου καταβολές, τις υπερασπιζόμουν σε ατέρμονες συζητήσεις μεταξύ φίλων, πάνω από άδεια μπουκάλια τσίπουρο.

Στο δεύτερο μνημόνιο και στο τρίτο, είχα πια συνηθίσει. Αποστήθιζα όλες τις μίζερες επωδούς της εποχής, τις οποίες επαναλάμβανα με τον αντίστοιχο στόμφο, εμπλουτίζοντάς τις με αριστερίζουσα φρασεολογία. Το επέβαλε άλλωστε κι η μόδα της εποχής.

Ο «πόλεμος» του κορωνοϊού με βρήκε να χω μεν σηκωθεί από τα πατώματα, αλλά να μαι ακόμη στα γόνατα. Οπότε, ο φόβος για την άγνωστη «απειλή» και τον αόρατο θάνατο, η απομόνωση κι η απομάκρυνση, με έριξαν ξανά κάτω. Στη βαθιά κατάθλιψη μιας ακόμη ασύμμετρης απώλειας. Αυτής που άφηνε ξεσκέπαστο όχι μόνο το εργασιακό μου μέλλον αλλά και την ίδια τη ζωή μου...

Συνέχεια ανάγνωσης

e-genius.gr ...intelligent web software